– Praca kobiet w fabrykach szkła – Szkło palnik

kobieta w ciemnych okularach za pomocą palnika tworzy przestrzenną białą formę ze szkła

Warunki pracy kobiet w fabrykach szkła.

25 marca 1911 roku w Nowym Jorku zapaliła się fabryka koszulek Triangle Shirtwaist- zginęło 145 pracowników. Niemal wszyscy z tych pracowników to młode kobiety. Ta tragedia była jednym z najbardziej katastrofalnych incydentów w miejscu pracy w historii Ameryki. Doprowadziło to do  zmiany warunków pracy w fabrykach. W tym samym roku Biuro Pracy Stanów Zjednoczonych opublikowało raport na temat warunków pracy w hutach szkła w całym kraju. Okropne i niebezpieczne warunki, w jakich znaleźli się pracownicy fabryk, w końcu zwróciły uwagę całego kraju.

Raport ten zbadał 190 zakładów, wskazał, że warunki pracy różniły się nie tylko w poszczególnych fabrykach, ale także w poszczególnych pomieszczeniach. Warunki w dużym stopniu zależały od miejsca stacjonowania pracowników i rodzaju wykonywanej przez nich pracy. W najgorszych fabrykach brakowało odpowiedniej wentylacji, toalet i kontroli temperatury. Większość fabryk składała się tylko z jednego lub dwóch pięter i nie wymagała specjalnej ewakuacji przeciwpożarowej, ale z 22 fabryk, które były wyższe niż dwa piętra, tylko 10 miało wyjście przeciwpożarowe. Raport dokumentuje również 21 wypadków przy pracy, w tym kobietę, która została wciągnięta przez pas szlifierski, w efekcie czego zmarła. Wszystkie te warunki przyprawiły by dziś o dreszcze każdego inspektora BHP.

Raport 1911 pokazuje, że 56% ankietowanych kobiet pracowało w pełnym wymiarze godzin (6 dni w tygodniu) i zabierało do domu mniej niż 5 dolarów tygodniowo, co stanowiłoby równowartość 135 dolarów tygodniowo w 2017 roku. Dla porównania w tej samej ankiecie, aż 93% mężczyzn zarabiało więcej niż 5 dolarów tygodniowo. Ponieważ huty szkła mogły płacić kobietom mniej pieniędzy za podobną pracę, często były wybierane jako robotnice podczas strajków. American Flint Glass Union, zakazało w tym czasie kobietom członkostwa, aby fabryki nie mogły czerpać korzyści ekonomicznych zastępując strajkujących mężczyzn robotnicami. Ta okoliczność wywołała niechęć do pracownic, które były postrzegane jako zagrożenie dla zdominowanej przez mężczyzn siły roboczej w fabryce.

Na szczęście warunki w amerykańskich fabrykach szkła poprawiły się w XX wieku dla pracowników wszystkich płci, dzięki zaostrzeniu przepisów bezpieczeństwa. 

Na dzień dzisiejszy kobiety pracują już we wszystkich dziedzinach przemysłu szklarskiego, w tym jako “dmuchacze szkła” w hutach. Pomimo postępów, nadal pozostaje wiele do zrobienia. Według raportu podsumowującego Helen Lee „Glass / Cash Survey” opublikowanego w New Glass Review 37 (2016), mężczyźni pracujący w szkle jako artyści, zarabiali 47% więcej niż kobiety. Niestety podobną nierówność w zarobkach można zaobserwować w innych dziedzinach sztuki.

Po więcej informacji zapraszam do źródła:

https://blog.cmog.org/2020/07/23/women-in-glasshouses-life-in-the-factories/

W następnym artykule opowiem wam o tym, jak ciężka praca kobiet sprawiła, że w naszych domach nastała światłość. 

Historia o tym, jak praca kobiet zdominowała wczesny przemysł wytwórczy żarówek, już niebawem. 😉

Pozdrawiam gorąco:

Paulina 🙂

Back to top